HARUN YIGIT
  Garip gönlüm yalnız kaldı
 

Garip gönlüm yalnız kaldı

Gün bitimiyle
yine başlıyor sancılarım
üstüme, üstüme çöken karanlık
seni hatırlatıyor bana
Gecenin sessizliği çöktü içime
Yalnızlık
en yakın dostum

Alnın alnıma
dudakların dudaklarıma
değmedi
yanakların yanaklarıma
Ellerin ellerime
dokunmadı
tenin tenime
Eyy sevdiğim
vermemiş miydin gönlünü gönlüme

Haydi sevdiğim
hırçınlaş
Tutma kendini
Al kopar benden beni
Al kopar
ellerine verdiğim gönlümü
Isır yaralarımı
kanasın orta yerinden
acıt, acısın taa derinden
acılarımı avuçlayıp
ateşe sundum
yandıkça yansın diye
Sarıl
gövdemden dallarıma
varsın dinsin acıları
hasretle yanan tenimizin
Suya ne gerek
a benim güzel yarim
Dinmeyen acıların çığlığında
varsın yansın
yanardağın ortasında gönlümüz
Gözlerinden dudaklarına düşen yaş
Isırsın
kan akıtıncaya kadar
Artık
acılarım bile beni taşımaz oldu
Dinsin artık acılar
Bitsin artık bu çığlık
Bak ağaçlara
yapraklar dalarlıyla sevişir oldu
şimdi sevgilim
şimdi bu garip gönlüm
sessiz karanlığına bürünüp
sensiz
bir başına yalız kaldı ………Harun Yiğit

 
   
 
=> Willst du auch eine kostenlose Homepage? Dann klicke hier! <=